Polityka monetarna to zbiór reguł, którymi kierują się banki centralne, oraz narzędzi, za pomocą których starają się osiągać cele postawione przed nimi przez prawodawstwo poszczególnych krajów. W większości przypadków polityka monetarna ogranicza się do dwóch podstawowych zadań:
Dbania o zachowanie stabilnego poziomu cen (zachowanie określane potocznie jako walka z inflacją).
Wspierania stałego wzrostu gospodarczego, któremu towarzyszy niekiedy wyrażane wprost zadanie dążenia do wzrostu poziomu zatrudnienia (minimalizacja bezrobocia).
Chociaż nie ma żadnych wątpliwości, że wspieranie rozwoju gospodarczego ważniejsze jest dla tych, którzy próbują sami zapracować na życie (a więc dla przeciętnego mieszkańca każdego kraju), banki centralne lubią skupiać się na inflacji. Niska inflacja tworzy przyjazny klimat dla inwestycji i rozwoju przedsiębiorczości, dlatego banki centralne widzą w niej główny czynnik wspomagający długofalowy rozwój gospodarczy. Niska inflacja jest zresztą celem samym w sobie, ponieważ wysoka „zjada” oszczędności i nie sprzyja akumulacji kapitału. Niektóre banki centralne, takie jak Europejski Bank Centralny, mają tylko jedno zadanie — zapewnienie stabilności cen — a inne cele (takie jak rozwój i kwestia zatrudnienia) schodzą na plan dalszy. Są jednak też takie banki jak Szwajcarski Bank Narodowy, które koncentrują się na zapewnieniu stabilności walucie kraju.
